Od miłości do nienawiści jest jeden krok,
Czy to serce, czy rozum popełnia błąd?
Kiedyś byliśmy blisko, teraz dzieli nas mrok,
Czy odnajdziemy drogę, czy zgubimy ten trop?
Słodkie słowa, co płynęły z ust,
Wspomnienia, które malują nasz czas.
Światło w oczach, które zgasło już,
Cichy szept zmienił się w krzyk, który rozdziera nas.
Od miłości do nienawiści jest jeden krok,
Czy to serce, czy rozum popełnia błąd?
Kiedyś byliśmy blisko, teraz dzieli nas mrok,
Czy odnajdziemy drogę, czy zgubimy ten trop?
Kiedyś w słońcu, teraz w cieniu stoimy,
Wszystko, co było, teraz jakby znikło.
Czasem myślę, czy to my się zmieniliśmy,
Czy może świat wokół nas przestał być taki blisko.
Od miłości do nienawiści jest jeden krok,
Czy to serce, czy rozum popełnia błąd?
Kiedyś byliśmy blisko, teraz dzieli nas mrok,
Czy odnajdziemy drogę, czy zgubimy ten trop?
Może czas uleczy, to co w nas pękło,
Może znajdziemy most, co połączy nas znów.
Wiem, że gdzieś tam jest jeszcze to ciepło,
Które jak płomień zgaszone, czeka na swój cud.
Od miłości do nienawiści jest jeden krok,
Czy to serce, czy rozum popełnia błąd?
Kiedyś byliśmy blisko, teraz dzieli nas mrok,
Czy odnajdziemy drogę, czy zgubimy ten trop?
Od miłości do nienawiści, krótka to droga,
Ale wierzę, że nadzieja wciąż w nas jest droga
Może kiedyś znów się spotkamy na krętych swych drogach,
I będzie jak dawniej: miłość, nadzieja i wieczna euforia.
[Transpozycja]
Od miłości do nienawiści jest jeden krok,
Czy to serce, czy rozum popełnia błąd?
Kiedyś byliśmy blisko, teraz dzieli nas mrok,
Czy odnajdziemy drogę, czy zgubimy ten trop?