1. aFala, wielka fala burty nasze rwie,
aPędzi nas na grzbiecie, niesie diabli wiedzą gdzie.
Błysk drozdziera czarne niebo, leje edeszcz
I sztormowe morze ajest.

Tak, jak brzytwą, żagle rozpruł dziki wiatr,
Wędrujemy z falą, a do domu drogi szmat.
Z każdej strony masy wody leją się,
Z boków fale, z góry deszcz.
CWystrzępione wszystkie żagle Gaż po drzewce rej,
A dładownia przypomina adzban.
CBierze wodę wciąż burtami Gi napełnia się,
dJeszcze kilka kropli wpadnie E7i będziemy wszyscy na dnie.

2. Fala, wielka fala rozwaliła ster,
Łajba, jak tancerka w karnawale, tańczyć chce.
Cieśla wielkim młotem wbija twardy szpunt,
Do cieknących szpar i dziur.

Sztorm to wielka siła, sztorm to morza gniew,
Stary wciąż na deku ryczy jak zraniony lew.
Pompy duszą się od wody, gubią rytm,
Ludzie też nie mają sił.
Wystrzępione wszystkie żagle aż po drzewce rej...

3. Fala, wielka fala i marynarski los,
Stary już od tego krzyku całkiem stracił głos.
Tylko ręce pokazują, że to ląd,
Że już blisko jest nasz dom.

Pędzi złota fala, którą dobrze znam,
Znika w gardle i poprawia humor wszystkim nam.
Teraz pusta stoi szklanka, no więc cóż,
Opowieści koniec już.
Wystrzępione wszystkie żagle aż po drzewce rej... x2