Dawno tu nie było cię
Możesz wpadać, jeśli chcesz
Bez pukania, zbędnych słów
Proszę, dzisiaj zaskocz mnie

Nie masz dłoni, oczu, nóg
Bezcielesny dajesz raj
W metaforach chowasz się
Do dziesięciu liczę – start

Szukałam dzisiaj w domu, na podwórkach, lasach, tam no wiesz
Nie mogę, dłużej chodzić, bo pomysłów na kryjówki brak
Nie graj ze mną dłużej już, bo nie wrócę szukać tu

Znajdziesz i tak
Wołaj, nie szukaj
Przychodzę tu
Jestem twoja już

Tak cię wołam, w noc i w dzień
Krzyczę twoje imię, ej!
Nie ignoruj proszę mnie
Nie chcę czekać dłużej, nie

Ja przecież muszę trzymać cię za rękę, kiedy idę tam
Zamykam oczy, ty prowadzisz mnie, jak zawsze cel mój znasz
Sny na jawie, że tu jest, sklejam bez niej ten średni wiersz

Jak na imię masz, nie wiem
Gdzie cię szukać? Mówisz: mam nie wiedzieć
Dużo pytań, nie wiem
Nie wiem, nie wiem, nie wiem, nie wiem, nie wiem, nie wiem

O czym pisać? Nie wiem
Co chcę mówić? Nie wiem
Bez ciebie nie wiem
Nie wiem, nie wiem, nie wiem, nie wiem, nie wiem, nie wiem

Nie wiem, nie wiem, nie wiem, nie wiem

Dawno tu nie było cię
Możesz wpadać, jeśli chcesz
Bez pukania, zbędnych słów
Proszę, dzisiaj zaskocz mnie