Jak błysk w oku tych co kochają morza smak
Czas gna, goni wierzchy fal
Wielkiej wody słona dal rannej zorzy ciepły blask
Czas gna, goni wierzchy fal

Jak bajania z dawnych czasów, których ciągle mało nam
Jak legendy, opowieści wśród historii białych plam
Jak wypieki na mej twarzy kiedy patrzę w morza dal
Czas gna, goni wierzchy fal
Za tych co na morzu są
Za wiek białych żagli wśród fal
I nas, którzy pieśnią tą ich czas przywołują wam
Za tych co na morzu są
Za wiek białych żagli wśród fal
I nas, którzy pieśnią tą ich czas przywołują wam

Dużym horyzontem jest świat z tamtych dni zapomnianych, pełen barw
Czas gna, goni wierzchy fal
A na pokładach starych kryp marynarskiej pracy żar
Czas gna, goni wierzchy fal

Są korsarze, bukanierzy żeglujacy pośród wysp
Są rycerze oceanu oko w oko z bandą złych
W górę szkła i zdrowie ich za tamte dni bo przecież dziś
Czas gna, goni wierzchy fal
Za tych co na morzu są
Za wiek białych żagli wśród fal
I nas, którzy pieśnią tą ich czas przywołują wam
Za tych co na morzu są
Za wiek białych żagli wśród fal
I nas, którzy pieśnią tą ich czas przywołują wam

Za tych co na morzu są
Za wiek białych żagli wśród fal
I nas, którzy pieśnią tą ich czas przywołują wam
Za tych co na morzu są
Za wiek białych żagli wśród fal
I nas, którzy pieśnią tą ich czas przywołują wam