1
Ziemską, ludzką wiedziony potrzebą
Ujrzysz, kiedy wzrok wzniesiesz do góry
Że nie chmury zerkają na niebo
Tylko niebo spogląda na chmury.

2
Nagle stanie się już oczywiste
Za jednego olśnienia przyczyną
To, że niebo jest czyste, przejrzyste
Tylko chmury pod niebem w dal płyną
Tylko chmury pod niebem w dal płyną

Ref:
Nad górą, nad lasem, nad rzeką
Jak wata cukrowa, jak mleko
A ja pragnę Ci w każdej chwili
Bezchmurnego nieba uchylić!

Nad górą, nad lasem, nad rzeką
Jak wata cukrowa, jak mleko
A ja pragnę Ci w każdej chwili
Bezchmurnego nieba uchylić!

3
Chmury przecież są tylko przystanią
Nim rozproszą się, lub kształty zmienią
Aby na nich przez moment mógł Anioł
Przysiąść, żeby odpocząć nad Ziemią.

4
Później lekko zamachać skrzydłami
I odlecieć do Raju z nowiną
Że pięknieje czas ponad chmurami
Ale chmury nad ludźmi wciąż płyną
Ale chmury nad ludźmi wciąż płyną

Ref:
Nad górą, nad lasem, nad rzeką
Jak wata cukrowa, jak mleko
A ja pragnę Ci w każdej chwili
Bezchmurnego nieba uchylić!

Nad górą, nad lasem, nad rzeką
Jak wata cukrowa, jak mleko
A ja pragnę Ci w każdej chwili
Bezchmurnego nieba uchylić!

Nad górą, nad lasem, nad rzeką
Jak wata cukrowa, jak mleko
A ja pragnę Ci w każdej chwili
Bezchmurnego nieba uchylić!

Nad górą, nad lasem, nad rzeką
Jak wata cukrowa, jak mleko
A ja pragnę Ci w każdej chwili
Bezchmurnego nieba uchylić!