Tylko ja prawdę znam i opowiem dziś wam
Jak na szlak ruszał bark z portu Cork
Wielki stos cegieł niósł przez ocean wśród burz
Dla ratusza w dalekim New York
Masztów miał długi rząd i mógł płynąć pod prąd
Żagli sto a trzy prawie nowe
kiedy dziki wicher wiał dzielnie znosił każdy szkwał
A nazywał się Irish Rover

Był tam Barney McGee co pił whisky i gin
No i Hogan, ten głos miał jak dzwon
Był McGurk chłop na schwał co roboty się bał
Oraz gość znany jako Malone
Kukiem był gruby Ben, dał nam chleb i dżem
A sam jaja żarł bo są zdrowe
A swój chłop Mick McCann co do whisky tarł chrzan
Był skipperem na Irish Rover

Mieliśmy tam niezły kram, towar cud albo chłam
Cały fracht sięgał nam aż po dek
A był tam cały milion der, kozie mleko i ser
Olej co cuchnął jak stary ściek
Milion sto starych krów, dwa dwieście psów
I beczek aż po luk a w nich porter
Do tego sto ciężkich pak w każdej tytoń i mak
To ładunek był Irish Rover

Siedem lat trwał już rejs, aż dopadła nas śmierć
I zaraza przyniosła nam kres
Gdy morowy przepadł duch pozostało nas tam dwóch
Tylko ja a prócz mnie stary pies
No a potem wśród skał, szok mówię wam
Szlag trafił grodzie dziobowe
Zabrał wrak podły bies, przepadł w morzu stary pies
Jam ostatni jest z Irish Rover!



Jam ostatni jest z Irish Rover!