Szanty
- A ja kocham wieloryby - Zejman & Garkumpel
- A motorki - cała naprzód
- Amigo
- Aria ze szklankami
- Asfaltowe cumy
- Babaram'bu
- Ballada dla twojej dziewczyny
- Ballada o dobrych chęciach
- Ballada o przylądku nieprzejednanym
- Ballada prawdziwa o polarnikach, Pogorii i o tym
- Baltimore
- Bawełnę roluj, hej!
- Białe żagle
- Biały słoń - kołysanka
- Błyskotliwe życie Romka marynarza
- Bo na Bałtyku
- Boney
- Browar
- Brytyjska Flota
- Bukanierska Miłosna Historia
- Burza i sztorm
- Chór dziennikarzy
- Chór mechaników
- Cisza
- Cytryniarz
- Czarna bandera
- Czarne oceany
- Czarny bryg
- Czarter Blues
- Czas
- Dom, ech dom
- Dumny kapitan
- Dylemat
- Dżamble
- Falą podszyty los
- Fregata
- Gdy żegnaliśmy Toulon
- Gitara Johna
- Grogu!
- Gwiazda z powiatu Down
- Hej, chłopcy! Morze ma barwę zieloną
- Holy Ground
- Junga Maris a'la Pogoria
- Jutro mój jacht
- Już cumy rzucone
- Kiedy statek wypływa
- Kolęda żeglarska
- Kolorowych mórz mozaika
- Krótka historia długich nóg.
- Ksyk - Kliwer
- Kto mi ukradł pasat?
- Kuplety z szopki noworocznej na S/Y Pogoria
- Lumbago
- Łódeczka
- Mały John
- Masakra w tawernie
- Modlitwa
- Morska fala
- Morze jest głębokie
- Na statku Lady Mary
- Nie zabijaj wieloryba
- North-West Passage
- O, Johnny
- Okręcik
- Operation Sail
- Ostatni rejs
- Pagajowy blues
- Pędziwiatr
- Pięciu chłopców z Albatrosa
- Piękny czas
- Piję za trzech
- Piosenka Bosmana
- Piosenka Henia - Ochmistrza
- Piosenka Jungów
- Piosenka Kapitana
- Piosenka szamana morskiego
- Piosenka Teligi
- Pirat
- Płyń łódko ma
- Pod żaglami Grażyny
- Pogoria
- Pogoria blues
- Pogoria dla bogaczy
- Pogoria i wiatr
- Polarnicy
- Port Gdynia
- Pożegnanie
- Pressgang
- Razem Gejtawę
- Rosabella
- Rozmówki
- Samoa Song
- Samotnik
- Seamens Hymn
- Siedziąc na Bramie
- Skjala
- Skoczyła makrela
- Słodka Jane
- Słońce i wiatr
- Song stomatologiczny
Szanty
Szanty były XVIII- i XIX-wiecznymi pieśniami pracy uprawianymi na żaglowcach.
Wykonywane były podczas pracy w celu synchronizacji czynności wykonywanych przez grupy żeglarzy, stosowane przede wszystkim wtedy, gdy na dany znak trzeba było jednocześnie użyć dużej siły wielu osób, lub też pomagały w wykonywaniu długich i monotonnych ale rytmicznych czynności. Śpiewali je sami wykonujący pracę, a jeśli była taka potrzeba - ton nadawał szantymen, a odpowiadał chór pracujących. Śpiewane były z reguły a cappella, lub z towarzyszeniem prostych instrumentów prowadzącego szantymena.
Polska jest od przełomu lat 70. i 80. XX wieku jednym z czołowych krajów na świecie, jeśli chodzi o szanty w ich najszerszym znaczeniu. Polscy żeglarze w zagranicznych portach wręcz imponują znajomym żeglarzom z innych krajów bogactwem repertuarowym, a liczba odbywających się w Polsce co roku festiwali szantowych jest bliska setki. Na uwagę zwraca m.in. udokumentowane ponad 200 zwrotek do słynnych Morskich opowieści, ale również wiele - nieraz bardzo dobrych - tłumaczeń oryginalnych szant obcojęzycznych. Dorobek polskich współczesnych "szantymenów" objawia się również, choć z rzadka, upowszechnianiem się naszych piosenek również wśród międzynarodowej braci żeglarskiej.
Oryginalnym polskim wynalazkiem jest również szanta dziecięca, czyli piosenki o żeglarstwie, pisane specjalnie dla młodych, a nawet bardzo młodych wykonawców, lub też kierowane specjalnie do najmłodszej części widowni. A o niezwykłej popularności szant w Polsce świadczy także jeszcze jeden, oryginalny nurt nazywany... szantą babską. Są to pieśni śpiewane wyłącznie przez wykonawczynie, a ich tematyka mówi nie tylko o samym uprawianiu żeglarstwa, ale spotkać można również utwory stylizowane na stare pieśni, a mówiące o tęsknocie kobiety czekającej na powrót ukochanego z rejsu.
Opis tego, czym były prawdziwe szanty, można znaleźć przede wszystkim w książce Marka Szurawskiego - "Szanty i szantymeni - Ludzie i pieśni dawnego pokładu", która nazywana jest w skrócie "Biblią Szurawskiego". Zawiera ona nie tylko historię szant, ale także dokładne opisy sposobów ich wykonywania.
Podobni wykonawcy
Mechanicy Shanty
Stare Dzwony
Mietek Folk
Cztery Refy

