Prawda i blaga – Alosza Awdiejew

Prawda subtelna wytwornie ubrana chodziła a d
Każdy wesoły choć goły miał przykład z niej brać G C E7
A blaga prostacka tę prawdę do siebie zwabiła a d
Zostań odpocznij wszak możesz spokojnie tu spać E7 a E7

Kiedy zaś prawda naiwna na dobre usnęła a d
Śniła rozkosznie i miękko wtuliła się w koc G C E7
Blaga brutalnie z niej całe okrycie ściągnęła a d
Grzejąc swe ciało jej ciepłem spędziła tę noc E7 a E7

Rano gdy prawda z letargu ocknęła się wreszcie a d
Naga i sadzą pokryta zmarznięta na kość G C E7
Strach ją ogarnął i wstyd jak pokaże się w mieście a d
Czy w tej postaci okropnej rozpozna ja ktoś E7 a E7

Śmiała się jednak gdy w pierś jej kamienie ciskali a d
Blaga to zwykła choć chodzi ubrana jak ja G C E7
Dwaj urzędnicy protokół rozległy spisali a d
W którym z godności ją chcieli obedrzeć do cna E7 a E7

I chodź naga prawda na Boga się klęła wciąż słabła a d
Długo musiała się tułać i żebrać jak dziad G C E7
A Blaga tym czasem już gdzieś konia z rzędem ukradła a d
Na którym butnie przemierza do dziś cały świat E7 a E7

Mówią że ktoś tam o prawdę zaciekle wojuje a d
Lecz w jego słowach tej prawdy nie widać ni krzty G C E7
Może ta prawda naprawdę nam zatryumfuje a d
Jeśli od Blagi nauczy się reguł złej gry E7 a E7

Bywa że czasem pół litra zaszumi Ci w głowie a d
I nawet nie wiesz gdzie zaśniesz bo padniesz i cześć G C E7
Mogą do naga oskubać naprawdę panowie a d
Patrz chytra Blaga w twych portkach wybiera się gdzieś E7 a E7
Patrz Twój zegarek chce Blaga na bazar już nieść E7 a E7
Patrz do historii chce Blaga z dowodem Twym przejść E7 a