1. Na keoniec ciężkiego dnia, na koniec ciężkiego dnia
Gdy słońce już w lesie zaczyna się cahować

To nie wiem jak wy, ale ja, to nie wiem jak wy, ale ja
Ja lubię tak sobie ot cH7iut pożegloewać

Szklaneczka cieszy się, bo; szklaneczka cieszy się, bo
Bo widzi, że coli butelkę wytaczam
I przypomina mi o…, i przypomina mi o…
O odrobinie rudego whiskacza,

Ref.:
Od brzegu szklanego, po szklany horayzont
Gdzie szCronu rozH7pina się mgeła  H7  
Płyneiemy spokojnie, pośpiechem się brazydząc,
PlastCerek cytH7ryny i eja  H7  

2. Nie raz słyszałem już, że; nie raz słyszałem już, że
Że takie wieczorne pływanie mnie zgubi
A ja właśnie taki mam styl, a ja właśnie taki mam styl
Niech każdy tak sobie żegluje – jak lubi

Lecz jeśli martwi was fakt, lecz jeśli martwi was fakt,
Że rejsy zaczynać wieczorem najtrudniej
W porządku przyrzekam wam dziś, w porządku przyrzekam wam dziś,
Od jutra już zacznę wypływać w południe
Od brzegu szklanego... x2