Biały kolor mają żagle, a morze dziwne jest
Trochę szare i zielone, błękitne bywa też
Gdy o burty się rozbije, biały kolor ma
Pędzi fala z białą grzywą i śpiewa sobie, śpiewa sobie
Odpływamy, żeglujemy już
Uciekamy, błękitne ptaki z kolorowych mórz

Twoje włosy w serpentynach, a w moich szumi wiatr
Lato, noce z komarami i lilii wodnych kwiat
Cały świat zaczarowany budzi się ze snu
W górę żagle, w górę serca, a w sercach jeszcze tyle miejsca

Na jesieni powrócimy z jezior, rzek i mórz
Długa zima mokre fale zmieni w twardy lód
Kiedy wiosną maj zakwitnie, opuścimy ląd
Znów zaczyna się przygoda, a przed nami wielka woda