E5Rodzimy G5sięA5   E5i umieG5ramA5y 
E5PowstaG5jemA5y   E5i  upaG5damA5y 
E5Czasem czuG5jemA5y   E5się przeG5graA5ni
E5A zaraz G5potA5em G5zwycięE5żamy

Tylko w chwilach przypadkowych
Kiedy czas nam pozwoli
Męczymy się lub żyjemy
W zależności jak kto woli

Ref:
G5Wyraźne resztki E5cywilizacji
G5Na ścianach miejskiej E5ubikacji
G5Myślimy czasem: E5życie to piekło
A5Lecz nikt nie mówił że będzie lekko

Teraz, kiedy jesteśmy wolni
A system spadł nam z karku
Możemy biec, biec przed siebie
Niczym wskazówki na zegarku

A kiedy błyśnie nam idea
Że czas już, by coś zmienić
Zaczynamy rwać do przodu
I jednocześnie siebie gonić

Ref:
Wyraźne resztki cywilizacji
Na ścianach miejskiej ubikacji
Myślimy czasem: życie to piekło
Lecz nikt nie mówił że będzie lekko

Nie martw się człowieku
Zawsze jakaś jest nadzieja
Dzięki niej jest łatwiej żyć
Dzięki niej jest łatwiej umierać

Jutro może przynieść zmiany
O jakich nawet nie marzymy
Może poczujemy falę łaski
A może bardzo się sparzymy

Ref:
Wyraźne resztki cywilizacji
Na ścianach miejskiej ubikacji
Myślimy czasem: życie to piekło
Lecz nikt nie mówił że będzie lekko