Dwóch skłóconych gestapowców żyło w centrum Drohobycza           e G
pierwszy miał swojego Loewa, drugi miał swojego Schulza          D e
Loew prowadził w mieście zakład i dentystą się nazywał           e G
nocą burdel był tam, w którym pierwszy gestapowiec bywał         D e
Za to Bruno Schulz malował i potrafił wieść dyskusje             e G
miał go drugi gestapowiec, ot stosunki międzyludzkie             D e

W noce złe, w noce złe                                           a e
Udostępniał władzom Loew dziewczyny swe                          F e
W morzu łez, w morzu łez                                         a e
Bruno Schulz Petrarkę streszczał dla SS                          F e

To był wstęp, dotyczył życia, które zawsze jakoś leci            e G
I pozwala nie dostrzegać zmierzchu, schyłku, klęski, śmierci     D e
To był wstęp, dotyczył życia, które zawsze jakoś leci            e G
I pozwala nie dostrzegać zmierzchu, schyłku, klęski, śmierci     D e

Szła wiadomość od Truskawca, że się ponoć coś zaczęło
A w pobliskim Drohobyczu póki co grodzili getto
I niebawem znów się trochę pospierali dwaj tajniacy
No i drugi, ten od Schulza, zarżnął Loewa w ramach pracy
Kiedy pierwszy się dowiedział, że zabili Loewa jemu
Wnet dogonił w mieście Schulza i zastrzelił go drugiemu

I na bruk, i na bruk
Z resztek złudzeń się otrząsnął Bruno Schulz
Hałas ten, w teatrze gong
Jakaś czerń i ojca wzrok i jakiś koń...

Dawne czasy, dawny teatr, dawna strata
W czasie wojny każdy dźwiga własny ciężar
W końcu sztuka jest ważniejsza niż biografia
Zbieg przypadków? Ale jednak...

Jeśli Twój dobrodziej ma jakiegoś wroga
I mu zniszczy ulubieńca
Wiedz, że nadszedł czas by zacząć się pakować
I nowego szukać miejsca

Jak Bruno Schulz za tamtych lat                                  a e
Jak Bruno Schulz, choćby nawet miałby to być tylko tamten świat  a e
wciąż w drodze być, z walizką żyć...                             F e

Jak Bruno Schulz za tamtych lat                                  a e
Jak Bruno Schulz, choćby nawet miałby to być tylko tamten świat  a e
wciąż w drodze być, z walizką żyć...                             F e