Tu przy piwie się snują rozmowy E
Tak jak dym zawieszone nad stołem A
Leniwie słowo za słowem H cis
W gwar odpływa co naokoło A H

Wtem poeta się zrywa do lotu E
Pani Stasia z kuflem się zbliża A
Żagle słów pełni serca łopotem H cis
To jakby żyto ktoś ziarnem zagryzał A H

A tam pola jak pszczele plastry A H
Późna żniwa więc ludźmi rojne gis cis
I rozmyty jesienią przestwór A H E
I powietrze na oczach szkliste A H
Najpiękniejszy obraz gis cis
W pozłacanych ramach dzieciństwa A H

Tu brzmi echo kroków samotnie E
I jak ćma co do światła się garnie A
Zabiega drogę przechodniom H cis
Których cienie się kryją po bramach A H
Wpław przez miasto od brzegu do brzegu E
Patrzy niebo przez monokl księżyca A
Inny księżyc się śni idącemu H cis
To jakby żyto ktoś ziarnem zagryzał A H E

A tam pola jak pszczele plastry A H
Późna żniwa więc ludźmi rojne gis cis
I rozmyty jesienią przestwór A H E
I powietrze na oczach szkliste A H
Najpiękniejszy obraz gis cis
W pozłacanych ramach dzieciństwa A H E
e a7 h7 a7 4x /D C

Tu nad ranem sen ciężki i mokry G
Lęk przerywa stukaniem w okno C
Razem z głową kocem się okryć D e
I dać głowie cichą samotność C

I nie myśleć o jutrze, o wczoraj G
Chłód od okna jak pies stopy liże C
Jak zatrzymać zamglony już obraz D e
To jakby żyto ktoś ziarnem zagryzał C D G