1. Wciąż uczyłaś latać mnie,
dziś przycinasz skrzydła bojąc się.
Pocałunków słońca,
bo sama smak jego znasz.
Ty rozumiesz jak mi źle,
jak bardzo pragnę słyszeć tak,
obok nas świat się dzieje,
a nad nim bez skrzydeł ptak.
Proszę pozwól Cię wziąć,
gdzie świece zapłoną,
gdzie światła nie zgasi strach.
Może uda się nam pozbierać resztki zwątpień,
zwabić czas.

2. Ty myślałaś, że chcę brać.
Nie trwasz już, by ze mną trwać.
Czy czujesz że nie kryję,
nie kryję w sobie kłamstw!
Proszę pozwól Cię wziąć,
gdzie świece zapłoną,
gdzie światła nie zgasi strach.
Może uda się nam pozbierać resztki zwątpień,
zwabić czas, zwabić czas!

Choć nie ma mnie przy Tobie,
we mnie bez skrzydeł ptak..
Proszę pozwól Cię wziąć,
gdzie świece zapłoną,
gdzie światła nie zgasi strach.
Może uda się nam pozbierać resztki zwątpień,
zwabić czas, zwabić czas.
Gdzie światła nie zgasi strach!
Może uda się nam,
pozbierać resztki zwątpień,
zwabić czas,
jak bez skrzydeł ptak.