A jeżeli wiosną przejdę nad głębinę D A
A bodaj się wszyscy uśmieli, pewnie gdzieś popłynę e H7 e
Między wierzby krzywe, co się słońcem mienią
Albo wyspy wikliny szumiące zielenią.

Zaraz się zachwycę, zaraz się zasłucham
W jakieś bajdy zaplątane w barokowych słuchach
Swoje dzieje spiszę na piaszczystym trakcie,
Wyślę pocztą gołębią cztery mile za piec.

I nic więcej, bo przecież nad taką równiną D Fis
No jak tu nie lecieć, no jak tu nie płynąć h E A
Od końca do końca, na teraz na teraz i zawsze
No jak tu nie słuchać, no jak tu nie patrzeć.

A gdy stąd odejdę zasmuconym sadem
Będę długo spać jesienią w kącie pod obrazem
A gdy się obudzę, choćby mróz był wielki
Wrócę przecież jak inni drugim brzegiem rzeki.

I nic więcej... / x 2