Odeszłaś jak północny wiatr
Za wcześnie by usłyszeć wiosny śmiech
Pozostał jeszcze zapach jesiennych traw
Zastygły w oczach niebieski morza brzeg

Okryta mgłą próbujesz dotknąć mnie
Przenika chłodem pusta przestrzeń pośród drzew
Przeszłaś przez szybę i nie zabrałaś nas
W przedświcie dnia odcisnęłaś mały ślad
Kończy się noc
Do drogi szykuj się z każdą chwilą
Bliżej do gwiazd
Choć ziemia jeszcze mocno trzyma cię
Nie czekaj wiosny
życiem jest każdy dzień

A tutaj szarość nieporadnie tuli nas
Po tobie został zwyczaj liczenia gwiazd
Zawsze powraca bezradność pustka i żal
W przypadku chwil gubi się tak wiele prawd
x2