Piosenka opowiada o Stefanie Aleksandrze Okrzei – polskim działaczu socjalistycznym, członku Organizacji Bojowej PPS i symbolu walki o niepodległość oraz prawa robotników. W 1905 roku, podczas rewolucji, brał udział w zamachu na cyrkuła policji na warszawskiej Pradze. Został schwytany przez Rosjan i stracony na stokach Cytadeli Warszawskiej w wieku zaledwie 19 lat. Oryginalna ballada powstała tuż po śmierci Okrzei i była śpiewana przez warszawski lud jako wyraz buntu przeciwko carskiemu zaborcy. Stała się jednym z najważniejszych hymnów polskiego ruchu robotniczego. Zespół, znany z przywiązania do tradycji „street punk” i opisywania losów klasy robotniczej, tchnął w tę balladę drugie życie. Dzięki surowemu, punkowemu brzmieniu, piosenka zyskała nową energię, trafiając do młodszego pokolenia słuchaczy. Wybór tego utworu przez The Analogs nie był przypadkowy – zespół często odwołuje się do lokalnego patriotyzmu, historii ulicy i postaci, które poświęciły życie w walce z systemem, co idealnie wpisuje się w etos punk rocka.