Wszystko nie układa się, żyjesz jakby za karę.
Nie ma sensu żaden dzień, nie ma sensu wcale.
Nie pamiętasz nawet już, kiedy widziałeś w lustrach,
Swoją prawdziwą twarz z uśmiechem na ustach.
Gdy niemożliwe staje się możliwe,
Gdy nierealne nagle spełnia się.
Serce ogarnia wtedy szczęście żywe,
Radość kwitnie i żyć się chce.
Gdy wyczekana wreszcie chwila nadchodzi,
Chce się krzyczeć, że piękny jest świat.
Niepowodzenie Cię już nie obchodzi,
Nie ma smutku i zmartwień brak.

Wszyscy odwrócili się, nikt Cię nie zauważa.
Świat Twój bez kolorów jest, życie Cię przeraża.
Kiedy w końcu zabłyśnie gdzieś, iskierka nadziei,
Która wegetacje Twą w aktywność zamieni.
/x2