Wiosną będąc w pewnym porcie widziałam żagli sto
Spotkałam wielu żeglarzy, bardzo chciałam, by w rejs zabrał mnie ktoś
Śniłam o wielkiej przygodzie, która zmieni cały mój świat
I choć to tylko marzenia, mocno wierzyłam w nie tak

Nigdy nie wiesz, dokąd dopłyniesz
Co na Ciebie w życiu czeka
Lecz nigdy nie porzucaj swoich marzeń
Sam decyduj co w życiu spotka Cię

Nie czekałam na wielki statek i do nieba maszt
Jedynie skromna łajba, bukiet gwiazd i księżyca blask
Żeglarzy usłyszeć śpiew, w rytmie szant kołysać się
Zostawić za sobą brzeg, w walce z Neptunem nie skończyć na dnie

I tak mijał dzień za dniem, jesienny nadszedł czas
Port układa się do snu, zimny powiał wiatr, zniknął masztów las
Fala już prawie śpi, kotwice sięgają dna
A smak morskiej przygody, wciąż niespełnionej, w duszy mi gra