Wiatr chłodny przegnał kluczem żurawi        d C
Z błękitnych toni spóźnione łodzie,          A d A
Jeszcze ciepłym oddechem listopad nas mami,  F C
Lecz wiesz, że jesień nadchodzi.             A d
Liść z nieba wiatr do portu niesie,          F C G F A
Powoli za piecem rozejrzeć się trzeba,       d C
To znak, że przyszła jesień.                 A d

Jak drzewa bez liści, obnażone reje
Bezradnie rozłożą ramiona drewniane,
Wiatr psotnik skądś liści na pokład nawieje,
Jakoś długo budzi się ranek.

O zieleni minionej rozmarzone drzewa
Śnią kolorem jesiennym listopadną nocą.
W ranki szare i smutne od kolorów nieba
Nagie maszty wśród deszczu dygocą.

Odjechali, hen, dokądś wczorajsi żeglarze
Pozamieniać po cichu sztormiaki na płaszcze,
By do ciszy wieczoru znów przytulić twarze
I za wiosną tak patrzeć i patrzeć...