1. AtAeny Ddrżały Ejuż oddDechem Aulic ErozpalAonych,
Gorącem hsłońca DtysiąclEetnich Awacht,
Gdy zapatErzony w srebro masztów Dwiosną Aotulonych
Z fis7Marina h7Kalamaki nasz wyE7pływał jaAcht.

I kiedy dziób z pucharu morza pijąc pierwszą falę
W jej smaku wyczuł, że rejs nie jest snem,
Wznieśliśmy szkła i każdy dbał, by w tym radości szkwale
Niejeden raz kielichy mogły błysnąć dnem.
AŚpią na Cykladach zatoczki wśród Dskał.
AGdybyś obudzić je chciał,
Niech ryhbaka Ełuską lśniąca Ałódź
AGdzieś pośród głazów, co wrogiem twych Dburt,
AWskaże bezpieczny ci nurt.
W jej hkilwater E7jacht bez trwogi Arzuć.
h7Tuż pod urwiska E7kamiennym zboczem AKotwica Esięgnie Adna,
h7Kryjąc się w barwnym E7tle podwodnych Aszat.
AZnam na Cykladach zatoczkę wśród Dskał,
AWiatr na buzuki w niej grał,
A Fis7dokoła h7trwał E7antyczny Aświat.

2. W zacisznych portach małe knajpki gości wciąż spragnione
Schodziły do nas aż na plaży piach,
Kusiły swoich wdzięków wonią wielce ucieszone,
Gdy keją z gitarami pod ich szliśmy dach.

Z południa powiał ciepły wiatr i wracać wypadało,
Już zmierzchu kres nad morzem chylił skroń.
Za nami mrowie greckich wysp w zarysie chmur topniało,
Wezwaniem takielunku podążyła dłoń

Ref. Śpią na Cykladach zatoczki wśród skał....