Las przeciągnął szary grzbiet zmierzchu    e C G
nastroszył szuwary szumiącym chłodem       a D G
przez sosen zielone poddasze               G C G
wsiąkały złote promienie w wodę            a D G

Zaparowały szyby Jeziora                   a
w oczach Twych smutek rybą plusnął         e D
miasto schowało ulice                      C G
pod nocy dziurawe sukno                    C G

Dni kilka ledwie wczoraj
jeziora rozbite lustro
cisza odjazdu leży na bomie
i śpiąca przy brzegu łódka

Lipcowy tydzień tęsknotą mnie zatruł       a D
żagle w kajucie i dłonie złożone           a D
Jutro przewrócę ostatnią stronę            C G
wspólnoty związanej na czas wiania wiatru  a e