F a d C F F

WeFstchnął ze smutkiem grabarzy szef,
Kataryaniarz zagrał swoją pieśń,
Sredbrny saksofon mówi,
Że odmCówić tobie mam.
RoBgi wymyte, pęknięte dzwony,
WiCatr podpowiada, że już koniec,
Adle nie tędy droga,
Nie urodziCłem się, by cię stracić.

Chcę cFiebie, chcę cieabie,
Tak stradsznie chcę ciebie,
KochCanie ciebie chcę,
Chcę cieFbie.

Skacze jak pchła pijany polityk nad łzami matek na ulicy,
A zbawiciele nie pilnują, bo już dawno śpią.
Czekali na ciebie przez krótką chwilę, otwarli bramy, a ty wciąż pijesz
Z pękniętej filiżanki, czy obudzisz się.

most
Wszyascy ojcowie odeszli gdzieś,
Prawdzdiwa miłość, nie poznali jej,
Ich cóarki odsuwają mnie,
Bo jaB nie o tym myśClę.


Więc wrócę do królowej pik i pokojówce powiem dziś,
Bo ona wie, że nie boję się na nią patrzeć.
Jest dobra dla mnie, wszystko wie, poznaje w mig pragnienia me,
Ale nie o tym chciałem mówić, kiedy obudzę się.

Teraz tańczymy w jego chińskiej skórze, dokładniej mówiąc, w garniturze,
Nie było mi z tym wcale miło, bo chcę byś znów wróciła.
Zabrałaś flet, już miałaś dosyć, czas działa wciąż na jego korzyść,

Czy była to, czy nie była Miłość?