(A G F G A G F E)

Jeden po drAugim Goście wGciąż
Fnadchodzą z różnych sGtron
AWielu z otwartym Gsercem
z pęknFiętym mało Ekto


I niAe wie nikt dokąd Dnoc prowadzi
i Apo cóż im płynie wDino z kadzi
JaC chcę kochać, kochać, kochać, kochać, aEch
chcę kochać dAziś


Ci, którzy tańczą, nuże tańczyć
Ci, którzy płaczą, łkać
- Witajcie wszyscy! – woła Głos
Do środka proszę was


I wchodzą potykając się
samotni, pełni smutku
I mówią: Odsłoń wreszcie twarz!
lub – Czemuś mnie opuścił?


W blasku pochodni wielkie drzwi
otwarły się na oścież
Jeden po drugim wchodzą więc
targani namiętnością


I biesiadują spiesząc się
bo pałac znika już
Jeden po drugim wrócą przez
ten ogrodowy mur


Ci, którzy tańczą, nuże tańczyć
ci, którzy płaczą, łkać
A ci, którzy zbłądzili
znów błądzą, jeszcze raz


Jeden po drugim Goście wciąż
nadchodzą z różnych stron
Wielu z pękniętym sercem
z otwartym mało kto