Już jako dziecko                       c
Pukając do Australii bram,             Gis
Z rodziną mą                           f
Ujrzałem grozę Twą,                    G
Bo przyszedł nagły sztorm              c
I okręt szedł na dno,                  Gis
I tylko ślepy fart                     f
Wyrzucił mnie na ląd.                  G
Hej, morze me, uroki Twoje znam,       c Gis B G
Choć nie raz już przez Ciebie          Gis
Płakał każdy z nas.                    G
Hej, morze me, na próżno wołasz mnie,  c Gis B G
Dziś muszę zejść na ląd,               Gis
Pożegnać przyjdzie się.                G

Głód szarpał trzewia,
Upał mącił wzrok
I tylko, jak przez mgłę,
Słyszałem matki głos
Ginący gdzieś w odmętach,
Razem z rodziną mą.
Mój cały świat
Okryła Twoja toń.

Minęło wiele lat,
Łykałem gorzkie łzy,
Rozbitka twardy los
Poznałem w ciszy sam,
Aż przyszedł wreszcie dzień,
Gdy los uśmiechnął się,
Przepiękny okręt stał
U brzegów wyspy mej.