Spokój Natalia Nykiel

Tekst piosenki

  • Tekst piosenki Redakcja
    1 ocena
Teraz oddasz mi wzrok,
głośny śmiech,
mój niemądry sen.
Umiesz liczyć do trzech?
To już tłok.
Wykreśl, proszę, mnie.

Mogę stać tu,
gdzie niepewny grunt.
Dlaczego spokój mam,
choć zginie świat?

Nie chciałam nigdy grać,
by walczyć o punkt.
Ty wszedłeś nagle w kadr,
a nie był twój.

Teraz oddasz mi wzrok,
głośny śmiech,
mój niemądry sen.
Umiesz liczyć do trzech?
To już tłok.
Wykreśl, proszę, mnie.

Teraz oddasz mi wdzięk,
oddasz cel,
zagubioną część.
Umiem kochać Cię mniej.
Teraz tańcz,
nie za blisko mnie.

Mogę stąd wyjść,
ale patrzeć chcę.
Jak ten świat dalej trwa,
gdy czegoś brak.

I skąd ten spokój mam,
a nie mam łez?
Czy każdy nasz krok w tył
jest krokiem wstecz?

Teraz oddasz mi wzrok,
głośny śmiech,
mój niemądry sen.
Umiesz liczyć do trzech?
To już tłok.
Wykreśl, proszę, mnie.

Teraz oddasz mi wdzięk,
oddasz cel,
zagubioną część.
Umiem kochać Cię mniej.
Teraz tańcz,
nie za blisko mnie.

To czas, by już dokończyć tę myśl,
jedyną, co nie daje mi wyjść.
Od dziś zabraniam Ci patrzeć w tył,
tam nie ma już nic, nic.

Bo oddasz teraz mi wzrok,
głośny śmiech,
mój niemądry sen.
Umiesz liczyć do trzech?
To już tłok.
Wykreśl, proszę, mnie.

Oddasz teraz mi wdzięk,
oddasz cel,
zagubioną część.
Umiem kochać Cię mniej.
Teraz tańcz,
nie za blisko mnie.




Oceń to opracowanie
Ocena czytelników: Fatalny 1 głos
Kontrybucje:
Redakcja
Redakcja
anonim