dZgubić nas może,
Jedno spojrzenie Fw dół
BPostaram się
dZ resztek nadziei,
Uszyć bezpieczny Fstrój.
BOchronić Cię.

BŚciąga nas dod ziemi coś,
dZa najdrobniejszy Cbłąd.
BPłacimy tym, co dświat nam dał
dJak ruszyć dalejC stąd?

FNie patrzę w dół,
gNa cienkiej linie
dTrzymam się Twoich Crąk
I mądrych słów.
FNie patrzę w dół,
gBo wierzę w to,
dŻe mamy w sobie Ctę moc,
By iść przedF siebie.B

Iść przedd siebieC
Iść przedF siebieB
Iść przedd siebie C

Liber:

Idź, i nie daj się złamać
Już nigdy nie przestawaj, idź
Bądź niepokonana,
Utkana dla nas cienka nić,
Po której stąpamy,
Pod nami przeciwności tłum.
Idź dalej przed siebie
I nie spoglądaj w dół.

Natalia:

Ściąga nas do ziemi coś,
Za najdrobniejszy błąd.
Płacimy tym, co świat nam dał
Jak ruszyć dalej stąd?

Nie patrzę w dół,
Na cienkiej linie
Trzymam się Twoich rąk
I mądrych słów.
Nie patrzę w dół,
Bo wierzę w to,
Że mamy w sobie tę moc,
By iść przed siebie.
Iść przed siebie
Iść przed siebie
Iść przed siebie


Nie patrzę w dół,
Na cienkiej linie
Trzymam się Twoich rąk
I mądrych słów.
Nie patrzę w dół,
Bo wierzę w to,
Że mamy w sobie tę moc.


Nie patrzę w dół,
Na cienkiej linie
Trzymam się Twoich rąk
I mądrych słów.
Nie patrzę w dół,
Bo wierzę w to,
Że mamy w sobie tę moc,
By iść przed siebie.
Iść przed siebie
Iść przed siebie
Iść przed siebie

Nie patrzę w dół,
Na cienkiej linie
Trzymam się Twoich rąk
I mądrych słów.
Nie patrzę w dół,
Bo wierzę w to,
Że mamy w sobie tę moc