O rzut kamieniem od Jeruzalem
Szedłem samotnie pod księżycem
I choć świeciły gwiazd miliony
Straciłem serce na jednej z planet,
która okrąża kwietniowy księżyc,
która wiruje w łuku smutku
Choć wszystkie moje królestwa obrócą się w pył
i runą w morze
Bez ciebie jestem stracony

Z ciemnych odległych dolin
Dobiegła mnie dawna pieśń smutku
Ale co krok myślałem o tobie
co krok tylko o tobie
W każdej gwieździe i ziarnie piasku
W szczątkach wyschłego oceanu
Powiedz, jak długo jeszcze? Jak długo?

Mówią o mieście na pustyni,
dziele prożności dawnych królów
Ale miasto lezy w ruinie,
gdzie wyje wiatr i skwirzą sępy
Oto są ludzkie dzieła
Oto jest owoc naszej pychy
Moje życie stanie się więzieniem,
jeśli zostaniesz jego żoną.
Wszystkie więzienia runą w proch
Moi wrogowie odchodzą wolni
Oszalałem dla ciebie.

I nigdy jeszcze w życiu
nie czułem się samotniejszy niż teraz
Choć władam wszystkim, na co spojrzę
dla mnie jest to niczym
Bez miłości
nie ma zwycięstw w naszej historii.

O rzut kamieniem od Jeruzalem
szedłem samotnie pod księżycem
I choć świeciły gwiazd miliony
Straciłem serce na jednej z planet,
która okrąża kwietniowy księżyc,
ktora wiruje w łuku smutku
Bez ciebie jestem stracony

Choć trzymasz klucze do zniszczenia
wszystkiego, co widzę
Wszystkie więzienia runą w proch
Wrogowie odejdą wolni
Choć me królestwa pójdą w pył
i upadną w morze
Oszalałem dla ciebie