Zima za oknem jak u siebie w domu
Może ktoś wpadnie ot tak, na herbatę
Postawi torbę, natrzepie ci śniegu
Jak myślisz — spyta — co tam w Wołosatem?

A Wołosate spod pierzyny śniegu
Wygląda okien oczami
Ciepło okryte dodrzemie do wiosny
Czasem pomyśli, co z nami

A u nas różnie, ktoś tam zgubił siebie
Inny w świat pognał za kawałkiem chleba
Ktoś się zakochał i co będzie nie wie
Doczekać lata nam trzeba

A Wołosate spod pierzyny śniegu
Wygląda okien oczami
Ciepło okryte dodrzemie do wiosny
Czasem pomyśli, co z nami

Po połoninach wiatr hula bezkarnie
Drzewa zdejmują przed nim śniegu czapy
Zima już wcześnie nastawiła budzik
Śpi czujnie, aby wiosny nie przegapić

A Wołosate spod pierzyny śniegu
Wygląda okien oczami
Ciepło okryte dodrzemie do wiosny
Czasem pomyśli, co z nami