1. aNa pokładzie od rana
aCiągle słychać bosmana,
Bez podtrzeby piekielnie się adrze,a7  
Choćbyś dręce poranił, |
Bosman azawsze cię zgani, |
E7I powiada zrobione jest aźle.  a7 | x2

2. Jeszcze raz czyścić działo,
Co wam chłopcy się stało,
Jak do żarcia to każdy się rwie,
To nie balia, nie niecka,
Trzeba wiedzieć od dziecka,
Że to okręt wojenny RP.

3. Ale czasem się zdarza,
Że się bosman rozmarza,
Jak to bosman bo każdy to zna,
Gdy go wtedy poprosisz
Swą gitarę przynosi,
Siada w kącie na rufie i gra.

4. Opowiada o morzach
I bezkresnych przestworzach,
I o walkach co przeżył je sam,
O dziewczętach z Bombaju,
Co tak mocno kochają
I całują tak mocno aż strach.

5. A gdy spytasz go tylko
O czym marzył przed chwilką,
I w czym właśnie zatopił swój wzrok,
A bo w Gdyni - odpowie -
Będę stawał na głowie
Tak do serca przypadł mi ten port

6. Bosman skończył, wiatr ścicha,
aż tu nagle u licha
Pojaśniało coś nagle we mgle
Poznał bosman, jak cała Polska
w blaskach wstawała
Na pokładzie okrętu RP

7. I ja też majtkiem byłem
Tak jak wy pokład myłem
wiem, że praca niełatwa to, nie
Aby zostać bosmanem
Tak jak ja nim zostałem
trza sie chłopie namęczyć, że hej

Na pokładzie od rana...