GZe wschodu wiatr mi Cw plecy wiał,
GGdym pierwszy raz na wachcie A7stał.D7
H7I nie wiedziałem, jak edługi to będzie rejs,
CKiedy do D7portu zechcę Gwejść
I mijał czas, i rok i dwa,
I różny wiatr mi w plecy wiał,
Wieczna włóczęga, mijanie długich dni,
Czego szukałem, powiem Ci.

GMoże za hsiódmą bfalą ajest,
To D7jedno z najpiękD+niejszych Gmiejsc,
Może jak Eja, ktoś tam, do akei Eprzytuli ajacht,
I możeA wie jak ażyć, nie D7skąpi dobrych rad.
Może zaG siódmą hfablą agdzieś,
W maleńkimD7 porcie D+można Gmieć,
InneE owoce, inne wino, wa którym Eprawda aśpi,
TakiegoC portu D7trzebaG mi.

Minęło tak trzydzieści lat,
O jaki mały stał się świat,
Wiele widziałem, napełnił się mój dzban,
I dla przyjaciół kubek mam.
Za rufą hen, tysiące mil,
I nie żałuję tamtych chwil,
Każdemu powiem, że jeśli tylko chce,
Niech w długi rejs wybierze się.

Bo tam za siódmą falą jest,
To jedno z najpiękniejszych miejsc,
Na pewno ktoś, jak ja, do kei przytuli jacht,
Na pewno wie, jak żyć, nie skąpi dobrych rad,
Bo tam za siódmą falą gdzieś,
W zacisznym porcie można mieć,
Inne owoce, inne wino, w którym prawda śpi,
Takiego portu trzeba Ci,

Takiego portu trzeba Ci.