Bohaterka utworu nawiązuje do dwóch dziewcząt o imieniu Ewa, które chodziły do jednej klasy, a ich nauczycielem języka angielskiego był Bogdan Olewicz. Pierwsza wersja odnosi się do Ewy Kondratowicz, autorki książek o działaczkach „Solidarności”. W latach 70. E. Kondratowicz była dziewczyną Zbigniewa Hołdysa, którą młody muzyk poznał jako licealistkę przez nauczyciela. Inspiracją do wykreowania motywu płaczu dziewczyny był wyjazd Hołdysa w trasę koncertową do Wielkiej Brytanii. Druga wersja obejmuje wspomnienia B. Olewicza, który pisząc tekst, nie miał na myśli Ewy Kondratowicz, lecz drugiej Ewy, z którą przez 5 lat był uczuciowo związany.