PłyDniesz Olzo, po dolinie, płyniA7esz jak przed laty,  D 
tDakie same na Gtwym brzegu Dkwitną weiosną kGwiaty.    A7 /x2    D 

AD twe wody w swoim biegu, się A7nie zamąciły;  D 
DI tak samo lśnią Gsię w słońcDu, jak sieę dawniejG lśniły.    A7/x2     D 

ADle ludzie w życiu swojem  zmieniA7li się bardzo;D 
ZwyDczajami, wiarGą przodkówD  ledwie eże nie gGardzą.   A7 /x2   D 

I dąb z dębem na twym brzegu, jak szumiał tak szumi;
Lecz wnuk starą mowę dziadów Ledwie że rozumie.

Na twym brzegu dawnym śpiewem słowik się odzywa;
A dziś śliczne pieśni nasze ledwie że kto śpiewa!

Jordan w ziemi Chananejskiej, święte ma znaczenie:
W jego wodach Izraela lud brał oczyszczenie.

Więc z modlitwą uklęknąłem w pokorze przed Panem:
Byś się stała, Olzo, takim i dla nas Jordanem!

A tak kiedyś - gdy nad falą wiosną wiatr zawieje,
Wnuk usłyszy w fal twych szumie przodków swoich dzieje,

I usiędzie na twym brzegu dumać nad przeszłością -
I żyć będzie dla swej ziemi czynem i miłością!

fis fis d a / fis fis d a / e e fis e d a /
fis fis a a h a fis d / fis e h cis e d /x2

(w tonacji G-dur):

PłyGniesz Olzo, po dolinie,
płyD7niesz jak przed laty,G 
tGakie same na Ctwym brzegu G 
kwiatną wiosCną kwiatyD7.   G 

A twe wody w swoim biegu,
Się nie zamąciły;
I tak samo lśnią się w słońcu,
Jak się dawniej lśniły.

Ale ludzie w życiu swojem
Zmienili się bardzo;
Zwyczajami, wiarą przodków
Ledwie że nie gardzą.

I dąb z dębem na twym brzegu,
Jak szumiał tak szumi;
Lecz wnuk starą mowę dziadów
Ledwie że rozumie.

Na twym brzegu dawnym śpiewem
Słowik się odzywa;
A dziś śliczne pieśni nasze
Ledwie że kto śpiewa!

Jordan w ziemi Chananejskiej,
Święte ma znaczenie:
W jego wodach Izraela
Lud brał oczyszczenie.

Więc z modlitwą uklęknąłem
W pokorze przed Panem:
Byś się stała, Olzo, takim
I dla nas Jordanem!

A tak kiedyś - gdy nad falą
Wiosną wiatr zawieje,
Wnuk usłyszy w fal twych szumie
Przodków swoich dzieje,

I usiędzie na twym brzegu
dumać nad przeszłością -
I żyć będzie dla swej ziemi
Czynem i miłością!


(w tonacji E-dur):


PłynEiesz Olzo, po dolinie,
płyH7niesz jak przed laty,E 
tEakie same na Atwym brzegu E 
kwfisitną wiosnąA kwiaty  H7   E 

A twe wody w swoim biegu,
Się nie zamąciły;
I tak samo lśnią się w słońcu,
Jak się dawniej lśniły.

Ale ludzie w życiu swojem
Zmienili się bardzo;
Zwyczajami, wiarą przodków
Ledwie że nie gardzą.

I dąb z dębem na twym brzegu,
Jak szumiał tak szumi;
Lecz wnuk starą mowę dziadów
Ledwie że rozumie.

Na twym brzegu dawnym śpiewem
Słowik się odzywa;
A dziś śliczne pieśni nasze
Ledwie że kto śpiewa!

Jordan w ziemi Chananejskiej,
Święte ma znaczenie:
W jego wodach Izraela
Lud brał oczyszczenie.

Więc z modlitwą uklęknąłem
W pokorze przed Panem:
Byś się stała, Olzo, takim
I dla nas Jordanem!

A tak kiedyś - gdy nad falą
Wiosną wiatr zawieje,
Wnuk usłyszy w fal twych szumie
Przodków swoich dzieje,

I usiędzie na twym brzegu
dumać nad przeszłością -
I żyć będzie dla swej ziemi
Czynem i miłością!