dU prząśniczki siedzą jak anigoł dzieweczdki,
przęAdą sobie przęddą jedwabnAe niteczkdi:

KręCć się kręć, wrzecionFo, wić sCię tobie wić,  F 
Tad pamięta lepiDej, czy jgej dłuższaA nić.   d 


Poszedł do Królestwa młodzieniec z wiciną,
łzami się zalewał, żegnając z dziewczyną.

Gładko idzie przędza wesołej dziewczynie,
pamiętała trzy dni o wiernym chłopczynie.

Inny się młodzieniec podsuwa z ubocza,
i innemu rada dziewczyna ochocza.

Kręć się, kręć wrzeciono, prysła wątła nić.
Wstydem dziewczę płonie. Wstydź się, dziewczę, wstydź!


(w tonacji e-mol dobre na skrzypce):


Ue prząśniczki siedzą jak aniaoł dzieweczkie,
przęH7dą sobie przędąe jedwabne H7niteczki: e 

KręDć się kręć, wrzecionGo, wić sDię tobie wić,  G 
Tae pamięta lepiEej, czy jeaj dłuższa H7nić.    e 


Poszedł do Królestwa młodzieniec z wiciną,
łzami się zalewał, żegnając z dziewczyną.

Gładko idzie przędza wesołej dziewczynie,
pamiętała trzy dni o wiernym chłopczynie.

Inny się młodzieniec podsuwa z ubocza,
i innemu rada dziewczyna ochocza.

Kręć się, kręć wrzeciono, prysła wątła nić.
Wstydem dziewczę płonie. Wstydź się, dziewczę, wstydź!