Więcej żagli! Odwińcie z rej płótna!  d7 a7 d7
Niechaj maszty się kładą na fali.     d7 a7 d7
Choć zawieja na morzu okrutna,        a7 C a7
W górę serca, wyjdziemy z niej cali!  d7 C d7

Opuściliśmy brzeg bez powrotu,
Więc przebojem żeglujmy w powodzi,
Wszystkie siły wytężmy do lotu,
Jako żywo - już słońce tam wschodzi.

Wszak widzicie tę nić purpurową,      d7 A11/7 A7
Co nad morzem się w tęczę rozbłyska   d7 A11/7 A7
I ku sobie nas nęci i nagli -         d7 a7 d7

Niechaj gromy nam biją nad głową,
Niechaj w strzępy pryskają płótniska,
Bracia, męstwa, do żagli, do żagli!

Więcej żagli! Odwińcie z rej płótna!
Niechaj maszty się kładą na fali.
Choć zawieja na morzu okrutna,
W górę serca, wyjdziemy z niej cali!