Wiem, że to całość jest, bo widziałam jej zniszczenie
Zetlałej i gnijącej, podstawowe rozróżnienie.
Dobra wola porównana bratnie dusze pośle w taniec
I rozsypie się testując nasze porozumienie.
Światło, co żywiło ogień, dziś w nas wypaliło dziury, więc
nie możemy sięgnąć końca, okaleczając porozumienie.

Wiem, że to całość jest - widziałam, jak się rozpadała.
Niczyj grzech, niczyja wina, choćbym może winić chciała
Wytknąć palcem, wskazać innych, widzieć jak cios skroń rozcina
Zebrać części w całość razem, znowu odkryć porozumienie

Poezja, która bierze się z przygotowań do walki,
a konflikt jest jej wart.
Odkrycie piękna w niezgodzie.

Był już całości czas, lecz widziałam jej zniszczenie,
zetlałej i gnijącej. Zadławionej przez pragnienie.
Znam za dobrze statystykę, żeby wierzyć w drugą próbę
co w okruchach czeka aż, dojrzejemy do porozumienia

Zimna cisza
ma tendencję, aby zadławić wszystkie
ślady współczucia
Pomiędzy kochankami
Pomiędzy braćmi

Wiem, że to całość jest
Wiem, że to całość jest...