1. hCzas wypłynąć na morze, Ajuż czas,
ePożeglować w Gprzestworza do Agwiazd,
hCzas nareszcie wyruszyć Agdzieś stąd,
GBy po trudach hodszukać swój Aląd.
DPłyniemy, żeglAujemy, po Gwzburzonej Awodzie,
DZziębnięci, przemoAczeni, w Gdeszczu, wietrze, Achłodzie,
DOczy w dal Azapatrzone, hsłońce drogę fispokaże,
hJaki ląd fisodkryjemy - Azagubieni hżeglarze.

2. Czas zawinąć do portu, lecz gdzie,
Wszystkie porty ukryte we mgle,
Czas się znaleźć nareszcie u bram,
W swej przystani i zostać już tam.
Płyniemy, żeglujemy, po spienionej fali,
Szukamy własnej ziemi w bezimiennej dali,
Już nas jest tak niewielu, czas zaciera nam twarze,
Czy dotrzemy do celu - zagubieni żeglarze.

3. Wciąż błądzimy po morzach od lat,
Nie liczymy ni zysków, ni strat,
Jeszcze tylko czasami się śni,
Raj szukany wśród nocy i dni.
x2: Płyniemy, żeglujemy, unoszą nas fale,
Zgubioną kiedyś ziemię niełatwo odnaleźć,
Lądu nie odkryjemy, los nas srogo ukarze,
Błądzić wiecznie będziemy - zagubieni żeglarze.