Pieśń Pożegnalna (Ogniska już dogasa blask) Piosenki Harcerskie

OgnCiska już dogGasa blask,
bratCerski splećmy krFąg,
w wieczCornej ciszy, w świGetle gwiazd
ostCatni Fuścisk rCąk.

Kto rCaz przyjaźni pGoznał moc,
nie bCędzie trwonić Fów.
Przy Cinnym ogniu, w Ginną noc
do zCobaczFenia znCów.

Nie zgCaśnie tej przGyjaźni żar,
co pCołączyła nFas.
Nie pCozwolimy by ją stGarł
nieCubłFagany czCas.

Kto rCaz przyjaźni pGoznał moc,
nie bCędzie trwonić Fów.
Przy Cinnym ogniu, w Ginną noc
do zCobaczFenia znCów.

Zaloguj się aby zobaczyć całe opracowanie

Zaloguj się
Oceń to opracowanie
Ocena czytelników: Niczego sobie+ 228 głosów

Informacje o Piosence

Pochodzi od "Auld Lang Syne" – popularnej szkockiej pieśni ludowej, do której tekst w 1788 napisał Robert Burns. Jest tradycyjnie śpiewana podczas Hogmanay (szkocki odpowiednik Sylwestra) oraz podczas Sylwestra w krajach anglosaskich. Należy do najpopularniejszych i najczęściej wykonywanych pieśni na świecie. Stanowi dobro eksportowe kultury szkockiej[1]. Tytuł tłumaczony jest na ang. jako „long, long ago”, „old long since” lub bardziej dowolnie jako „old times past” por: The Wall Street Journal: Days of Auld Lang What?. [dostęp 2013-01-16]. (ang.)., zaś na pol. jako „stare, dobre czasy”.
anonim