Nie była to ścieżka prawdy lecz po prostu ścieżka              e C e
z rudym korzeniem w poprzek igliwiem po boku                   e C e
a las był pełen jagód i duchów niepewnych                      F e

nie była to ścieżka prawdy bowiem nagle traciła swoją jedność  e C e
i odtąd już w życiu cele nasze niejasne                        F e

Na prawo było źródło                                           F e

jeśli wybrać źródło szło się po stopniach mroku                e
w coraz głębszą ciemność wiódł nas na oślep dotyk              C e
do matki elementów którą uczcił Tales                          e C e
by w końcu się pojednać z wilgotnym sercem rzeczy              F
z ciemnym ziarnem przyczyny                                    e

Na lewo było wzgórze                                           F e

dawało ono spokój i pogląd ogólny                              e
granicę lasu jego ciemną masę                                  C e
bez poszczególnych liści pnia poziomki                         e
kojącej wiedzy że las jest jednym z wielu lasów                C e

Czy naprawdę nie można mieć zarazem                            F
źródła i wzgórza idei i liścia                                 F e
i przelać wielość bez szatańskich pieców                       F
ciemnej alchemii zbyt jasnej abstrakcji                        F e