Gdy powiew wiatru       d g
Zmarszczył Bałtyku toń  g d
Wtedy każdy z żeglarzy  d A7
Łajbą wypływa swą       A7 d
Rozpięte żagle
Łapią najsłabszy wiatr
Biała nić kilwateru
Znaczy w wodzie swój ślad
Bo gdy wzburzone morze jest
A bryzgi fal się biją w twarz
Na przekrór wichrom, burzom, mgłom
My ciagle płyniemy, płyniemy
Płyniemy, płyniemy w dal

Żagle obwisły
Ucichł gdzieś wiatru wiew
Wiara więc do Eola
Wznosi błagalny śpiew
Daj tchnienie wiatru
Zagraj na wantach pieśń
Wzburz też wody Bałtyku
W dal nas po falach nieś

Wiatr targnął żagle
Łajba w przechyle gna
Cieszy serca żeglarzy
Widok wzburzonych fal
Gdy krwawe słońce
Gaśnie za grzbietem fal
Nikną w oddali żagle
Pusta zostaje dal