A A G A A G

Spójrz w dół, Gabrielu Archaniele  A
Gdzie tłum swój nowy wznosi chram  G
Na bezprzykładny ich wysiłek       A
Gdy chcą w nadludzkim arcydziele   G
Dorównać nam przez chwilę          A G A (A G)

Gdy w dół biegają i do góry        A
Spajając ciężkie głazy krwią       G
Na swym wspaniałym wspólnym kopcu  A
Bez żadnej kłótni, awantury        A
Radośni są i mocni                 G

Że wszyscy mają język jeden
By nim wyrazić jedną myśl
Tacy się widzą piękni, mądrzy
Zbyt szybko chcą osiągnąć Eden
I miarą swą świat sądzić

Nie muszę nawet palcem ruszyć
By w prochy ziemi wetrzeć proch
Bo piorun rękę moją zdradzi
Człowiek zagładę nosi w duszy
Wystarczy go przerazić

Odbiorę bratu brata język
I koniec zgody. Tłumiąc głos
Będę się zdradzać, śledzić, kumać
Na mnie polegać, we mnie wierzyć
Wszak to ich los i duma

Patrz teraz. Dłonie im opadły
I już nie rozumieją słów
Wieża osuwa się w mrowisko
Niech cię nie mierzi ich szkaradność
Spójrz znów                        A
Już czysto                         A
Tak blisko...                      G A