Zmaęczony PiForunG - wzraok ParsifFalaG 
Biaały od żFaru kazaachskFich paól
aOświetlił FowalG Świaętego GraFala G 
Krwai Boskiej KiFelich - MaądrFość i Baól

WiFecznej się poddał wiCedzy katordze
FUczeń MerlGina -e tułaczy Żayd
/ FI grał mu Bacha ksiCężyc po drodze
I szłdy z nim wiE7erne, więziaenE7ne wsazy /x2


Szesnastoletni Kałmuk - Marksista
Girlandy z uszu rzucał na stół
Doby odmierzał piwniczny wystrzał
I chleb łamany z prowokiem na pół

I wszystkie śmierci były mu dane
Ciało drążyła mu każda z kul
/ Sól czasu sypał w otwartą ranę
Apostoł wszystkich wiar świata - Ból /x2

Za kalejdoskop białych salonów
Za romans z Heglem w Belle époque
Knuty bydlęcych na wschód wagonów
Pod krzyżem z Chleba ciężki krok

Z czaszek przyjaciół kapie narkotyk
Sławy, szaleństwa, strachu i zdrad
/ Przez mały okrągły Historii dotyk
Który zaciera za sobą ślad /x2

Ciała przyjaciół - warstewka ziemi
Pod którą mrowi się trupi ul
I śni się wielki Sen o Kamieniu
I zrywa ze snu prawdziwy Ból

Miłość. Tak, Miłość. Sztuka. Tak, Sztuka
Lecz Ból, co na pół przecina twarz
/ Nikt już Świętego Graala nie szuka
I nikt nie broni Wyniosłych Baszt /x2

Woń cytrusowa słońc Kalifornii
W drgających iskrach paryska noc
Moi umarli milczą pokornie
Na ziemi tarcza moja - mój koc

ZmFęczony Piorun - wzrCok Parsifala
ŚwiFatło gasnGące z dweóch białych kaul
FOgląda owal ŚwiCętego Graala
I Bdól zamiE7enia się w Maoc
FOgląda owal ŚwiCętego Graala
I w Mdoc zamiE7enia się Baól  E7   a