Idą na Londyn! Idą purytanie!                   e e
Siłą ich czystość czyli lęk przed grzechem.     e e
Lęk rodzi wściekłość, a wściekłość - powstanie  e e
Idą pokonać chrześcijan - chrześcijanie.        e e
Mgłą dysząc zamiast oddechem.                   C D E

Broni się grzeszny król i pomazaniec.           e e
Nie tyle władzy żal mu, co zasady.              e e
Żal płynie z winy, a z winy - kajanie.          e e
Lecz nie kajania pragną purytanie:              e e
Muszą dowody mieć - zdrady                      .C D E

Dowodem - zdrada. Ów zdrajca zdradzony          a G a G a
Przez własne siły, (te na które liczył)         - a G a G a
Nie może przecież zachować korony,              a G a G a
Skoro przez Boga został osądzony,               a G a G a
I sądzą go jego stronnicy.                      F G A

Jak zwykle chaos jest przy tym i zamęt,         a G a G a
Ulica prawdę waży i rozdziela,                  a G a G a
O swoją przyszłość troszczy się parlament,      a G a G a
Skazaniec łzawy szkicuje testament              - a G a G a
Z myślą o losie Cromwella.                      F G A

Turla się głowa królewska pod stopy.            e e
Sprawiedliwości stało się więc zadość.
Dla zniewolonej wzór to Europy:
Szafot wszak biskup w końcu sam pokropił
I wielka nastała radość!

Wszystko to rankiem nadziei i wiary,
Gdy strach i skrucha były zmian motorem.
Wieczorem Cromwell rozpędza parlament,
Sam się mianuje Lordem Protektorem:
Ofiara własnej ofiary.

Idą na Londyn! Idą purytanie!