C G a e A H7 e

Pośród nas żyją ci, co przeżyli             e A e h
Choć przeżyć przecież nie mieli prawa       a C H7 e
I jeszcze cieszą się z każdej chwili        e A e h
Którą ich los im zostawia                   a C H7 e

Żyją wyrokom wieku na przekór
Wieku, co siejąc śmierć – sam umiera
Rano po mleko drepczą do sklepu
I sadzą dęby na skwerach

Prawem kaduka, w drodze wyjątku             C G a e
Niepowtarzalni, jak starodruki              A H7 e H7
Żyją co dzień, dzień w dzień – od początku  C G a e
I troszczą się o prawnuki                   a H7 e

C G a e A H7 e

Przegapił Hitler, pogardził Stalin
Nie dały rady – zawał, prostata.
Czytają, czego nie przeczytali
I wciąż ciekawi są świata

Nie pysznią się – bliźniacy stulecia
Że ich nie dorzucono do stosu
Ich życie ma się powtórzyć w dzieciach
– Jesteśmy częścią kosmosu!

Częścią kosmosu – popiół we włosach
Popiół tych wszystkich, co nie przeżyli
Nieusuwalna pamięć, jak osad
Spalonej kolekcji motyli

C G a e A H7 e

Czasem się z losem godzi czas               C G a e
Mleko, motyl, dąb w rozkwicie               C H7 e H7
Ci, co przeżyli – żyją wśród nas            C G a e
Tak obrażonych na życie                     a H7 e
Ci, co przeżyli – żyją wśród nas            C G a e
Tak obrażonych na życie                     a H7 e
Ci, co przeżyli – żyją wśród nas            C G a e (a H7 e)