Żyły przecież dzieci Hioba bogobojnie i dostatnio       a d E a
Siedmiu synów jak te sosny, siedem córek jak te brzozy  F d E a
Szanowały swego ojca i kochały swoją matkę              a d E a
Żyły w zgodzie z każdym przykazaniem bożym              F E

A tej nocy błysk i grom                                 a d
Runął ich bezpieczny dom                                a d
I na głowy spadł lawiną głazów grad                     a d a E a
Dnia nie ujrzy więcej już                               a d
Siedem sosen, siedem brzóz                              a d
Jednej nocy cały las utracił świat                      a d a E a
Za tę ojców nadgorliwość                                a d
W wierze w wyższą sprawiedliwość                        a d
Która każe ufać w dobra tryumf nad złem                 a d a E a
Za lojalność i pokorę                                   a d
I za łask minioną porę                                  a d
Za niewiarę w świat za progiem który jest               a d a E a
Za ten zakład diabła z Bogiem                           d a
Czyj silniejszy będzie ogień                            d a
Dzieci Hioba, Dzieci Hioba                              a
Idzie kres                                              E a

Żyły przecież dzieci Hioba na nadzieję w przyszłość rodu
Siedmiu synów jak te miecze, siedem córek jak te róże
Nie zaznały w swoim życiu smaku krwi ni smaku głodu
I kto tylko żył szczęśliwy los im wróżył

A tej nocy grom i błysk
Śpiących pozamieniał w nic
Boży świt oglądał już dymiący gruz
Patrzył nieomylny kat
Jak litością zdjęty wiatr
Bogobojny lament Hioba w niebo niósł
Za ten zakład Boga z biesem
W zgodzie z waszym interesem
Choć ostrzega was jak może zmysłów pięć
Za ten zakład Boga z czartem
O kolejną dziejów kartę
I za kije końce oba za zwykłego życia chęć
Za to czego nie ujrzycie
Bo się wam odbierze życie
Dzieci Hioba, Dzieci Hioba
Idzie śmierć.