Jeśli poznałeś me prawo twarde,   e a
Jak dłoń żeglarza odjęta wiosłom  e a
I falą buntu w sercu narosłą,     e a
Moją do lądu poczujesz pogardę.   F e

Już Cię nie skuszą fale łaskawsze,
Ani tęsknota nie odda miastom.
Jam Cię urzekło falą grzywiastą.
Nie zdołasz uciec. Tyś mój na zawsze.
Szum fali mojej zmieniony w mewę
Twoimi ślady poleci wszędzie,
Krążąc nad każdym snem Twoim będzie
Co noc Cię budzić surowym zewem.

Innym mieszczański sen gwiazdy wróżą,
Tobie sztorm słony, co nordem smaga,
Bo życie Twoje będzie jak flaga
Szarpana w strzępy północną burzą.

Ląd z oczu Twoich się odkotwiczy
I już nie znajdziesz drogi powrotnej,
I rychło pojmiesz - człowiek samotny -
Że miłość moja ma smak goryczy.

Szum fali mojej...

Szum fali mojej zmieniony w mewę
Twoimi ślady poleci wszędzie,
Krążąc na każdym snem Twoim będzie,
Co noc Cię budzić cudownym zewem.