Z księstw najszczęśliwszego Panie      E H
Prominencie łaski bożej                D A (H)
Pozwól by ci hołdy złożył              E H
Casanova Wenecjanin                    H A D A E (H)

Pisarz lekarz mędrzec sławny           E H
Mistrz wojennej inżynierii             D A (H)
Budowniczy znawca dziejów              E H
Służyć ci talentem pragnie             H A D A E (H)

Dwory całej Europy                     E H
Biły się o moją radę                   D A (H)
Ja u twoich stóp ją kładę              E H
Cześć oddając twoim stopom             A H

(Chyba mnie nie słucha wcale           h
Bękart kazirodczej chuci               h
Twarz kretyna wzrok ospały             e h e h
Wasal Matki w czarnej sukni)           h fis h

(Szczy na bele złotogłowiu             h
Świty rechot i brzęk kufli             h
Tlącą się szkarłatem głownią           e h e h
Ściga oczy czarnych żółwi)             h fis h

(Ten mi harcap w piwie nurza           h
Ten przedrzeźnia w oczy dmucha         h
Wrzeszczy rozwydrzona służba           e h e h
To nie dwór to piekła kruchta)         h fis h
II
- Lud nasz jest dziki lecz genialny    e A
I nie chce rad talentów obcych         e A
Słuchaj jak nasze brzmią organy        e A
I głosy. Mamy gościa chłopcy           e A

Hymn Poddanych!                        A e

"Od pokory akord do potęgi             e F (f)
Od szaleństwa akord do geniuszu        f e
Od ogromnych miechów instrumentu       e F
Do ogromnych architektur duszy         f e

Chórem wyższe fugi brać rejestry       e F (f)
Giąć młotami tonów rury z cyny         f e
Rozdmuchiwać nad głowami przestrzeń    e F (f)
Śmiać się z ziemi Wyższe brać drabiny  f fis

Huśtać się na dźwigniach interwałów    e F (f)
I szyderstwem złocić łeb genialny      f e
A przetoczy się nad światem szałem     e F (f)
W orgii na organach Hymn Poddanych"    f fis

- Giacomo Casanova!                    e A
Dyplomy swoje schowaj                  e A
Wyjmuj pałkę!                          e H

Tyś jebak nad jebaki!                  e A

Więc pokaż co potrafisz!               e A
Masz tu lalkę!                         e H
III
Miałem mniszki rozpalone               c
W święto masek sztucznych ogni         c
Wdowy stare i bogate                   c
Którym Jowisz pieścił łona             c f6

I w turniejach salonowych              f6
Mój grotołaz pokonywał                 f6
Jurność szlachty i stangretów          f6


Aż z Giacomo Casanovy                  c
Przepowiednia Wieloryba                c
Uczyniła Króla Kretów                  f6 G c

Więc drążyłem korytarze
Ślepo błądząc w lepkiej ziemi
Gdy nade mną brzmiały drżenia
Homoseksualnych ważek

Podróż Karczma w Wielkiej Sali
Gdzie się klacze grzały w pianie
Parowały prześcieradła
Cienie stropy zapładniały

Huczał czarny piec gliniany
Purpurowiał trzon
Twarz bladła

Niosłem moją matkę starą
Na ramionach jak ćmę wielką
Przeglądając się w jej oczach
Zobaczyłem w nich poczwarę

Wreszcie z tobą moja lalko
Miłość jest samotnym szczęściem
Po popisach samczej mocy
W wyziębionej sali zamku

Pieszczę cię jak myśl się pieści
Jestem czuły jestem drżący
Nie opuszczę twego wnętrza
Lalkę z lalką złączyć lepiej

Twoje ciało moje lędźwie
Wszak ten sam Lalkolep lepił
Lody mórz i śniegi planet
Krzepną nad szaleństwem królów

Dalej nie ma już gdzie jechać
My przetrwamy ból i zamęt
Wypełnieni sobą czule
Zasłuchani w chórów echa