Bo najgorsze to przeżyć koniec świata
teraz siedzę tu sam i boję się nocy
i tego wszystkiego, co tak bardzo lubiłem
wstawać rano się boję i spać wieczorem,
i najlepiej by było nigdy nie istnieć,
lecz teraz nie da się już tego zmienić,
więc może udusisz mnie pocałunkiem
na dobranoc ja zasnę nie obudzę się nigdy.
Kolejny koniec świata nie zabrał mnie ze sobą
teraz wszystko takie straszne i wiem przecież, że nie mogę już nic zrobić. x2

Ale żyję dalej i to jest mój pech
pieprzony pech prześladuje mnie,
bo jak inaczej można to nazwać
kiedy wszystko się wali zanim jeszcze się zacznie
i szukam ratunku tam, gdzie dobre i złe,
i we własnych słowach ukrywam się,
i straszy mnie teraz każda rzecz,
każda rzecz mi mówi że nie ma cię.