Dookoła pełno schodów one wszystkie prowadzą donikąd
wiosną widać, gdy znika śnieg jak zniszczone są przez zimę
w domach skamieniałych od mrozu żyją różne dziwne stworzenia
mrówki i szczury czasem koty ludzi także można znaleźć gdzieś w kątach.

Psy wyprowadzają swoich panów na spacer oni robią kupy pod płotem
zakopują kości i szczekają tak głośno jak na ludzi przystało
w autobusach wszyscy są brudni i chamscy po trupach idą do drzwi
byle tylko zdążyć przed przystankiem przecież każdy musi pierwszy być.
Ten zaczarowany świat rodzi we mnie różne myśli takie
nie rozumiem ich to chyba przez to, że jestem jakiś dziwny, ale
by nie popaść w paranoję cieszę się tym, czym cieszyć się chcę
i tak sobie jakoś żyję, i nie jest źle.

Całe rzesze pilnych uczniów są w szkołach żeby uczyć się o pierdołach
świat ograniczony jest, ale prosty tylko szkoda na to czasu
każdy chce mieć dużo telewizorów, one są symbolem szczęścia
dziewiętnasta trzydzieści w wiadomościach można dowiedzieć się wszystko, co trzeba.