Mam wirtualnego psa
Robi on wirtualne siki
Na spacer idę z nim przez wirtualny świat
Daleko ciągnie mnie na wirtualnej smyczy
Dookoła ludzie wszyscy podłączeni są
I w każdym miejscu mają wszystko to co chcą
Noszą ze sobą swój dodatkowy mózg
Aby ten w głowie już nie pracować mógł
Hej powiedz mi gdzie jesteś
W którym świecie którą nogą i co zrobisz gdy
Nagle okaże się że nie istniejesz
Bo odłączą ci net

O wszystkich nowych rzeczach bardzo szybko wiesz
Choć nikt nie pyta czy w ogóle wiedzieć chcesz
Reklama i tandeta atakuje cię
I bardzo ciężko jest obronić przed nią się
A każdy człowiek tak emocjonalny jest
I smutne myśli przelewa co dzień w sieć
Do tego robi sobie bardzo dużo zdjęć
Bo świat zapragnął poznać jego oblicze
Mamy dziś dwudziesty pierwszy wiek
Kolej żelazną, radio, mydło i prąd
I całe szczęście bo łatwiej żyje się
Lecz nie w momencie gdy odłączą ci net